Obit (2016) – Recensie

Recensie Obit

Vingers. Het kunnen soms de kleinste dingen in een film zijn die je opvallen en in deze documentaire over de afdeling binnen The New York Times die overlijdensberichten schrijft waren het de handen van de mannen en vrouwen die me opvielen. Je zou verwachten dat een journalist, die naast onderzoek erg veel achter z’n PC zal zitten schrijven daarin efficiënt zou zijn. Toch valt het op dat ze bijna allemaal niet blind kunnen typen. Met naderende deadlines is dat toch een skill die wat oplevert. Want alhoewel de krant voor bekende mensen die al oud zijn of in slechte gezondheid zijn van tevoren al iets schrijven, toch komt het regelmatig voor dat een bekendheid onverwacht komt te overlijden (denk aan Michael Jackson, Philip Seymour Hoffman of Prince). De journalisten zijn elke dag bezig met de dood, maar toch zien ze het wat anders, meer als het stilstaan bij wat de impact van iemand was. Lees verder

Arès (2016) – Recensie

Recensie Arès

Het Parijs van 2035 ziet er volgen Arès heel anders uit dan nu. De regering bestaat niet langer en de maatschappij is veranderd. Er zijn 15 miljoen werklozen en veel mensen wonen in tenten op straat. Regelgeving is niet meer wat het was en mensen mogen hun lichaam verkopen om mee te doen aan levensgevaarlijke experimenten. Dat heeft ook gevolgen gehad op de vechtsport, wat in deze maatschappij het event is waar iedereen naar kijkt en op gokt. Arès is één van de mannen die door middel van smartdrugs ooit een topvechter was, maar die inmiddels aan lager wal is geraakt. Wanneer zijn zus wordt opgepakt en beschouwd wordt als terrorist is de enige manier waarop hij haar kan bevrijden te betalen. Om geld te verdienen kan hij maar één ding doen: Terug de kooi in en een dosis drugs nemen die tot nu toe nog geen overlenden heeft opgeleverd. Lees verder

Sleepless (2017) – Recensie

Recensie Sleepless

Alhoewel de statistieken iets anders zeggen, heb ik het gevoel dat de films die ik zie vaak twee uur of meer duren. Nu heb ik daar op zich geen probleem mee (zeker niet als een film goed is), maar er zijn van die momenten dat je gewoon iets wil zien dat wat korter is en 90 minuten is in dat opzicht voor mij de perfecte lengte. Deze film, waarin Jamie Foxx, de hoofdrol speelt, leek me dan ook een prima keuze. Wat ik van tevoren niet wist, maar tijdens het kijken al snel achter kwam is dat dit een remake is van het Franse Nuit Blanche (ook bekend als Sleepless Night), die ik een aantal jaar geleden zag. Alhoewel het origineel misschien geen meesterwerk was, bood het genoeg actie om vermakelijk te zijn. Hoe zit dat met deze versie? Lees verder

Patriots Day (2016) – Recensie

Review Patriots Day

Mark Wahlberg lijkt de laatste tijd rollen te kiezen in films waarin rampzalige gebeurtenissen gedramatiseerd in beeld worden gebracht. Hij speelde in Lone Survivor dat ging over een aantal soldaten dat moest zien te overleven nadat hun missie niet volgens plan ging en Deepwater Horizon waar hij werkt op het olieplatform dat ontplofte. Al deze films zijn geregisseerd door Peter Berg en hij werkt voor Patriots Day opnieuw samen met Wahlberg. De film probeert de gebeurtenissen rond het bombardement van de marathon van Boston te recreëren. Een terroristische aanslag die de stad dagen in z’n greep hield en in de pers veel aandacht kreeg. Lees verder

Vraag van de week: Stoor jij je soms aan de instellingen van een TV als je bij iemand op bezoek bent?

Vraag van de week

Recent zat ik naar de podcast van Slashfilm te luisteren en in een /Film court sectie hadden ze een discussie over de instellingen van TV’s als je bij iemand op visite bent en iets gaat kijken. Misschien een erg “nerdy” onderwerp, maar het was voor mij erg herkenbaar. Mensen die bijvoorbeeld motion smoothing aan hebben staan, het beeld uitrekken om geen balken te hebben of wat ik ook wel eens zie, mensen die een HD-tv hebben en vervolgens hun kabelkastje gewoon via SCART hebben aangesloten. Vaak is het onwetendheid en zijn die personen simpelweg niet op de hoogte hoe ze hun TV goed moeten instellen of er iets op moeten aansluiten. Ze storen zich er niet aan, maar zelf kan ik het nooit laten om er toch wat vragen over te stellen (natuurlijk zonder vervelend te zijn), want je moet films toch op de optimale manier bekijken? Gelukkig wordt dat gewaardeerd en zorg ik ervoor dat alles goed staat en zijn mensen hier dankbaar voor. Vroeg me af of meerdere mensen dit hebben:

Stoor jij je soms aan de instellingen van een TV als je bij iemand op bezoek bent?

Top 10 films van Richard Dreyfuss

Top10 Richard Dreyfuss films

Het is bekend dat Richard Dreyfuss de rol van Matt Hooper in Jaws afwees. Hij dacht niet dat de film een goede carrièrekeuze zou zijn. Maar nadat hij teleurgesteld was door het zien van zijn prestaties in de film The Apprenticeship of Duddy Kravitz, belde hij Spielberg onmiddellijk op of hij de rol toch kon doen omdat hij bang was dat niemand hem ooit meer zou casten. De rest is geschiedenis. Dreyfuss zou een rol spelen in één van de meest iconische horrorfilms van de jaren ’70. Jaws zou de industrie veranderen, want het luidde het tijdperk van de blockbuster in. De gedenkwaardige Dreyfuss’ als haaien specialist Matt Hooper zou hem helpen een ster te worden.

Richard Dreyfuss groeide op in Brooklyn, New York in de jaren ’50 voorde hij op negenjarige leeftijd verhuisde naar Californië. Hij speelde theater en verscheen op als vijftien jarige in de televisieproductie In Mama’s House.

Zijn eerste grote filmrol was in The Graduate waar hij een zeer kleine cameo had en alleen zei “Shall I get the cops? I’ll get the cops.” Samen met Harrison Ford en Ron Howard maakte hij z’n echte debuut in George Lucas z’n American Graffiti. Daarna speelde hij in hits als Jaws en Close Encounters of the Third Kind voordat hij een Oscar voor beste rol zou winnen voor The Goodbye Girl.

Toch had hij problemen en rond 1978 was hij verslaafd aan cocaïne. In 1982 werd hij voor het bezit ervan gearresteerd. Nadat hij afgekickt was maakte hij in 1986 een comeback met Down and Out In Beverly Hills en Stakeout het jaar daarop.

Dreyfuss zou rollen spelen in publieksfavorieten waaronder Mr. Holland’s Opus, What About Bob, and Always. Dit zijn top 10 rollen. Lees verder