Ghostbusters (2016) – Recensie

Recensie Ghostbusters

Wanneer er een reboot of een remake gemaakt wordt van een film is de schreeuw van het internet het eerste wat je hoort. Niet alleen fanboys/girls, maar iedereen lijkt wel z’n mening klaar te hebben en bij de nieuwe Ghostbusters was dat niet anders. Dat er een negatieve reactie was is mij niet ontgaan, maar de details boeiden me verder niet en heb ik me dan ook totaal niet in verdiept. Ik maak me liever om andere dingen druk. En alhoewel ik zeker heb genoten van de originele Ghostbusters maakte een remake me niet koud of warm. Vaak zijn ze remakes onnodig, maar er zijn altijd uitzonderingen. Is de nieuwe Ghostbusters er eentje?

Review Ghostbusters

Erin Gilbert (Kristen Wiig) staat op het punt om een vaste aanstelling te krijgen bij een universiteit, wanneer ze er achterkomt dat haar jeugvriendin Abby Yates (Melissa McCarthy) onverwacht het boek dat ze samen hebben geschreven over spoken (en niet zouden uitbrengen) verschenen is op Amazon. De twee hebben geen contact meer, maar omdat dit Erin’s kansen voor een aanstelling aanzienlijk verkleint besluit ze haar op te zoeken. Abby is nooit gestopt met het onderzoek naar paranormale gebeurtenissen en werkt samen met Jillian Holtzmann (Kate McKinnon), die allerlei apparatuur ontwerpt. Ze worden benaderd door iemand die beweert dat een oude woning een spook bevat. Alhoewel Erin geen behoefte heeft om mee te gaan is dat de enige manier om Abby over te halen te stoppen met de boekverkoop. Daar eenmaal aangekomen blijkt het verhaal waar te zijn en beginnen de drie, later versterkt door Patty Tolan (Leslie Jones) en de erg domme receptionist Kevin Beckman (Chris Hemsworth) hun zoektocht naar meer spoken om zo wetenschappelijk het bestaan ervan te bewijzen.

“een erg vermakelijke film…”


 De karakters zijn misschien iets anders, maar het draait ook hier weer om het vangen van allerlei spoken. De vier dames leren snel hoe ze dat moeten doen en daarbij wordt het arsenaal van gadgets ten opzichte van het origineel uitgebreid en die toevoegingen zijn leuk, alleen had ik ze liever wat vaker gezien. De scènes met de spoken zijn mooi tot leven gebracht en als je de film in 3D bekijkt is het heel tof om te zien hoe tijdens de gevechten de spoken en de stralen van de proton packs zich regelmatig buiten de zwarte balken van het beeldformaat begeven.

Maar bij Ghostbusters hoort er ook humor en helaas missen veel grappen regelmatig hun doel. Alhoewel Hemsworth eerder heeft laten zien dat hij grappig uit de hoek kan komen in Vacation werkt dat hier niet. De humor is vaak te simpel. Daarnaast vond ik ook Kate McKinnon niet passen in de film. Ze speelt het karakter consistent, maar slaagt er niet in om het een memorabel karakter te maken waar je iets om geeft. Het is vooral Wiig die de show hier steelt en leuk samenspeelt met McCarthy. Was deze remake nodig? Nee, maar toch is het uiteindelijk een erg vermakelijke film geworden waar ik me prima mee heb vermaakt. De knipogen naar het origineel vond ik zelf erg leuk, alhoewel ze misschien iets minder aanwezig hadden kunnen zijn zodat het meer als een op zichzelf staande film zou aanvoelen.

6 reacties op “Ghostbusters (2016) – Recensie

  1. Ik heb geen problemen met een vrouwelijke reboot/remake van Ghostbusters, maar de cast spreekt me helaas niet aan. Ik wacht wel tot de film op VOD is om het een kans te geven.

  2. Zeven… vind ik persoonlijk veel hoog voor deze puinhoop. Ik zag een vroeg gelekte versie, laatst. Leslie Jones was niet zo verschrikkelijk als dat de trailer doet vermoeden. Dat is dan een klein pluspunt aan de film. Verder… mja. Dat het vrouwen zijn doet er niets toe, Chris Hemsworth is een beeld van omgekeerd sexisme (domme assistent(e), bla bla). Terwijl de vrouwenrollen, zeker die van Janine Melnitz (de receptioniste), in de originele film twintig keer beter waren dan wat men met de 2016 versie heeft proberen samen te persen. Grappen kwamen inderdaad niet aan en de personages hebben totaal geen chemie.

    Het tragische is dat het enige personage waar in je je een béétje kunt inleven, dat van Leslie Jones is. Ik wil absoluut niet zeggen dat het origineel vele malen beter is… maar dat is dus wel zo.

    • Zelf vond ik dat de chemie tussen de dames er wel was en ik heb me er uiteindelijk goed mee vermaakt. Ik kan me heel goed voorstellen dat wanneer tieners dit voor de eerste keer zien ze net zo enthousiast zijn als de wat oudere kijkers bij het origineel hadden.

    • Wat Daan zegt, hij speelt een rol die vrouwen veel te vaak hebben moeten spelen en dat is misschien wel een keer verfrissend.

Leave a Reply

Your email address will not be published.