It’s No Game (2017) – Korte film

It's no game

Vorig jaar schreef ik over Sunspring, een korte film die geheel door kunstmatige intelligentie, die zichzelf Benjamin noemde, geschreven was. Bij het bekijken ervan werd al snel duidelijk dat er nog een lange weg te gaan is, maar dat het toch wel op een bepaalde manier fascinerend was. Dit jaar heeft Benjamin weer iets geschreven, met een iets andere aanpak. Deze keer zijn ook grote stukken door mensen geschreven en wordt het al snel duidelijk wat door Benjamin opgepakt is als de film kort een andere stijl laat zien. Levert dat een goede film op? Lees verder

The New Adventures of Aladin (2015) – Recensie

Recensie The New Adventures of Aladin
Het aantal VOD-platformen blijft groeien, wat het soms moeilijk maakt om een keuze te maken omdat het aanbod niet overal hetzelfde is. Toch is het af en toe de moeite waard om rond te kijken en recent werd ik gevraagd of ik The New Adventures of Aladin, dat uitgebracht wordt via Walk This Way (een platform dat Europese producties aandacht wil geven) wilde zien. Het is een nieuwe versie van het bekende verhaal, maar dan met moderne invloeden. Lees verder

5 Centimeters Per Second (2007) – Recensie

Recensie 5 centimeters per second

Er zijn van die genres waar je misschien interesse in hebt, maar waar het soms moeilijk is om de weg in te vinden. Voor mij is anime er eentje. Een stroming die zo breed is dat je er alle mogelijke richtingen mee op kan en waarvan ik bijzonder weinig gezien heb. Ja, ik zag heel veel Ghibli films en zo nu en dan een titel, maar daar blijft het bij. Deze film heb ik jaren geleden aan m’n lijst van nog te bekijken titels toegevoegd en was m’n eerste introductie van het werk van regisseur Makoto Shinkai. Lees verder

Ghost (1990) – Gast recensie

Vorige week werd ik via de mail benaderd door Chard, een enthousiaste filmkijker die interesse had in het delen van z’n recensies. Omdat het altijd leuk is om anderen een podium te geven om hun mening te delen, schrijft hij deze keer over één van zijn favorieten: Ghost.

Je hebt klassiekers en klassiekers. Ghost valt daar wat mij betreft absoluut niet buiten. Zo heeft de Titanic: “I am the king of the world”, de Godfather; “I did him an offer, he couldn’t refuse” en Ghost: “Dito”. Ik had de film al een tijd lang niet gezien, totdat ik hem opeens voorbij zag komen op Netflix. Ik heb hele goede herinneringen aan deze film doordat ik hem ooit, samen met mijn moeder, heb gezien (dat is ongeveer the story of my life). We hebben gelachen, gehuild en zijn zelfs geschrokken. Toen ik de film op Netflix terugzag kwamen al die emoties weer op en bekende scènes weer naar voren. Lees verder

Fist Fight (2017) – Recensie

Recensie Fist Fight

Het is de laatste dag van school en dat betekent bij Roosevelt High School dat de studenten heel de dag allerlei “pranks” mogen uithalen. Het resultaat is een school waar niet alles gaat zoals normaal en het een uitdaging is voor de leraren om de dag te “overleven”, want er kan zomaar iets gebeuren met hun auto of in hun klaslokaal. Andy Campbell (Charlie Day) realiseert zich aan het begin van de dag nog niet hoe die van hem er uit zal gaan zien, maar hij zal een stuk erger zijn dan hij zich zou kunnen voorstellen. De norse geschiedenisleraar Ron Strickland (Ice Cube) vraagt hem namelijk om hulp, maar door wat er vervolgens gebeurt wordt Strickland ontslagen. Die pikt dat niet en daagt Andy uit voor een gevecht, na school, op het schoolplein. Lees verder

Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging (2017) – Recensie

Recensie Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging

Nadat regisseur Rolf Orthel zag hoe binnen z’n familie de ervaring was van een kind dat in een gesloten inrichting terecht kwam, besloot hij een documentaire te maken waarbij hij z’n camera niet op Jeugdzorg wilde richten, maar op de kinderen die er zitten. Hij ging naar de gesloten inrichting in Heerhugowaard en kwam daar in aanraking met kinderen (vooral tieners) die met verschillende problemen zaten. Dat liep uiteen van inbraken tot zelfmoordpogingen. Lees verder

Vraag van de week: Wat vind je van anime?

Vraag van de week

Het gros van de animatiefilms die hier in de bioscopen en in op de VOD platforms zijn te vinden, bestaat voornamelijk uit titels die uit Amerika en Europa komen. Mogelijk dat je er nog een verdwaalde Studio Ghibli film tussen zal vinden, maar verder zijn er maar weinig Japanse animatiefilms te vinden. Toch is het naar mijn mening een stroming binnen de animatie die enorm breed is en genoeg titels heeft die de moeite waard zijn. Ik moet eerlijk toegeven dat alhoewel ik het één en ander gezien heb, er zoveel is dat ik er niet van weet. Toch heb ik een aantal favorieten zoals Tokyo Godfathers, een aantal Ghibli films en Paprika. Recent zag ik werk van regisseur Makoto Shinkai, waardoor m’n interesse weer aangewakkerd werd en ik ook benieuwd was hoe het zit met jou interesse.

Wat vind jij van anime?