Nocturnal Animals (2016) – Recensie

Recensie Nocturnal Animals
Vanaf het eerste moment dat je Nocturnal Animals ziet, waarbij zwaarlijvige vrouwen naakt en in slow motion aan het dansen zijn, is het duidelijk dat je een film gaat bekijken die anders is. Tom Ford (mode-ontwerper, maar ook regisseur) kiest meteen voor een gestileerde blik in het leven van Susan Morrow (Amy Adams), de eigenaar van een kunstgalerie. Ze worstelt met haar emoties en haar huwelijk met haar man lijkt ook uit elkaar te vallen. Dan ontvangt ze een manuscript voor een boek van haar ex-man Edward Sheffield (Jake Gyllenhaal) die aan haar is opgedragen. Ze raakt geobsedeerd door het boek en de film trekt de kijker zowel haar wereld als het verhaal van het boek in.

Bespreking Nocturnal Animals

Het boek gaat over Tony Hastings, die samen met z’n gezin ‘s nachts door Texas rijdt en op een verlaten weg ruzie krijgen met de inzittenden van een andere auto. Hij is machteloos als hij door de groep wordt overmeesterd en ziet hoe z’n vrouw en dochter worden gekidnapped en hij uiteindelijk alleen wordt achtergelaten. Samen met de doorgewinterde sheriff Bobby Andes (Michael Shannon) proberen ze te achterhalen waar z’n gezin is en wie er verantwoordelijk is.

“een goed in elkaar gezet misdaaddrama…”


 De film is complexer dan deze op het eerste gezicht doet vermoeden. Het verhaal in het boek heeft een link met het leven van Susan en de relatie met haar ex-man en is op verschillende manieren te interpreteren. Is Tony haar ex-man of is ze hetzelf? Welke boodschap wil haar ex-man overdragen? De twee werelden zijn nauw met elkaar verbonden en ook het einde kan op diverse manieren geïnterpreteerd worden (waarbij ik persoonlijk voor één van de meest extreme ging). Pas aan het einde van de film begon ik de link echter pas te leggen. Tijdens het kijken stoorde ik me er af en toe aan dat er steeds weer werd “teruggeschakeld” naar Amy Adams, omdat het verhaal dat ze las zo boeiend was. Dat maakt het een goed in elkaar gezet misdaaddrama dat ook over liefde gaat die je na het zien nog een tweede keer wil kijken omdat je alles dan beter kan plaatsen. Niet een film die iedereen zal kunnen waarderen, maar als je van wat complexiteit houdt dan is het een kijkje waard.

8 reacties op “Nocturnal Animals (2016) – Recensie

  1. Dit is een van de weinige films die ik niet heb uitgekeken. Hoe goed de commentaren ook waren. Er zit een zekere subtiele wreedheid in die ik liever niet wilde zien. Ik heb over het algemeen niet zoveel problemen met geweld in films maar dit ligt toch op een ander niveau. Knap gemaakt, dat weer wel.

  2. Ja deze wist mij zeker te bekoren! Verrassende plotwendingen, een complex verhaal, solide acteerwerk en een fenomenaal einde. Af en toe wel moeite met de pacing maar voor mij wel een punt hoger dan jouw uiteindelijke score.

Leave a Reply

Your email address will not be published.