Dance Academy: The Movie (2017) – Gast Recensie

Dance Academy The Movie recensie

Naarmate je meer films ziet en ouder wordt, wordt je soms kieskeuriger in de films die je bekijkt. Soms omdat het niet je genre is of omdat je duidelijk niet tot de doelgroep behoort. Dat laatste was het geval bij deze film. M’n 15-jarige dochter Melissa wilde deze titel wel graag zien en haar mening over de film delen.

Dance Academy: The Movie (geregisseerd door Jeffry Walker) is een vervolg op de serie: Dance Academy. Het verhaal gaat over Tara Webster (Xenia Goodwin), die al op vijftien-jarige leeftijd een professionele balletdanseres wilde worden. Maar nadat ze was gevallen op het podium en haar rug had gebroken zag ze het niet meer zitten. Het is hier dat deze film verder gaat, waarbij haar vrienden haar proberen te steunen om toch door te gaan en weer audities te doen. Ze begint te dansen met een goede vriend Benjamin (Thomas Lacey) en komt er langzaam achter wat voor haar echt belangrijk is.

Review Dance Academy The Movie

Ik vond zelf dat de film een paar ups en downs had. Ik ben zelf niet zo een persoon die van scènes houd waar de personages alleen maar praten. Ik wil die scènes liever door spoelen. Maar de film heeft ook wel een paar mooie scènes. Je ziet namelijk hoe Tara zich voelt en wanneer ze bang wordt en er worden flashbacks in de film verwerkt om het nog wat duidelijker te maken. De regisseur heeft de film zo in elkaar gezet dat je helemaal in het verhaal komt. De film heeft wel een mooie betekenis: dat je niet alleen maar moet denken aan je droom maar ook moet denken aan wat je leuk vindt. De hele film lang vond ik de film wel ”redelijk”. Maar aan het einde van de de film had ik wel een echt ”wow” moment, dat ik graag nog een paar keer opnieuw zou willen zien. Als je fan bent van de serie is het een “must watch”. Voor kijkers die de serie niet kennen is het moeilijker om er in te komen.

4 reacties op “Dance Academy: The Movie (2017) – Gast Recensie

  1. als groot balletliefhebber sla ik dans en balletfilms toch altijd snel over. Teveel dezelfde clichés of waar alles word gecombineerd met hiphop om het hip te laten worden. Dunne verhaallijnen en vaak een niet overtuigende cast. De enige die me wist te boeien was Billy Elliot.

Leave a Reply

Your email address will not be published.