De verdwenen bioscopen van Paramaribo: Tower

De verdwenen bioscopen van Paramaribo Suriname Tower

Na het laatste artikel over de verdwenen bioscopen van Rotterdam kon ik het niet laten om te kijken naar een andere stad en toen ik deze zomer in Suriname was, leek het me leuk om daar eens de geschiedenis in te duiken en op zoek te gaan naar de verdwenen bioscopen van Paramaribo. Op het moment heeft de stad één modern multiplex, TBL Cinemas, dat in 2010 de deuren opende. Daarvoor was er vele decennia geen enkele. Toch heeft Suriname wel degelijk een rijke bioscoopgeschiedenis met meer dan 30 bioscopen. Ik besloot me op een drietal te richten, waarbij Tower, aan de Heerenstraat 50, de eerste is.

Tower

Theater Tower opent z’n deuren in 1948. Het ontwerp is van architect Willem Eduard Sniphout (1890-1972) en is geïnspireerd door Amerikaanse bioscopen. Tower heeft één zaal, die zich bevindt op de eerste verdieping.

In het weekblad Vrije Stem van 6 november 1974 is te lezen dat Tower, samen met een aantal andere bioscopen waaronder Bellevue, Star en Royal op 1 januari dat jaar overgedragen zijn aan een nieuwe eigenaar, Horace Teelucksingh, directeur/eigenaar van National Films, Trinidad Ltd. Het personeel was hier niet tevreden mee en ondertekenden gezamenlijk een brief waarin ze duidelijk maakten niet blij te zijn dat het bedrijf in niet-Surinaamse handen kwam.

In 1978 is Tower in slechte staat, bezoekers klagen over ongedierte en toiletten die niet schoongehouden worden. De films die aangeschaft worden zijn al in tweede of derde roulatie en vaak in slechte staat, terwijl de toegangsprijzen hetzelfde blijven.

Toch bleef het bedrijf draaien, maar in 1998 moest het de deuren sluiten. De concurrentie van TV, waar dagelijks de nieuwste films (vaak illegaal) werden vertoond zorgde er uiteindelijk voor dat deze bioscoop, net als alle anderen in het land niet langer levensvatbaar waren.

Het gebouw werd uiteindelijk in 2003 gekocht door verzekeringsmaatschappij Self Reliance, die ernaast is gevestigd. De facade is toen aangepast en de zaal is verbouwd en doet nu dienst als auditorium. Toch heeft het bedrijf een aantal bioscoopstoelen en een projector bewaard en neergezet in de gangen die herinneren aan het verleden van het gebouw.

Projector bioscoop Tower suriname

Bioscoopstoelen Tower Paramaribo

Bioscoop Tower Self Reliance binnen2

Bioscoop Tower Self Reliance binnen1

Bronnen:
TBL Cinemas
Roloff de Jeu
Pinterest
Vrije Stem: onafhankelijk weekblad voor Suriname, 06-11-1974, 21-07-1978
Nationaal Archief
Met dank aan Self Reliance voor de rondleiding in het gebouw

10 reacties op “De verdwenen bioscopen van Paramaribo: Tower

    • Inderdaad een mooi gebouw en het heeft een andere functie gekregen. Een reclamebord is dan natuurlijk nodig, want het bedrijf moet wel aan haar klanten laten weten dat het daar gevestigd is.

      • Wat een leuk artikel. Als ik het goed heb kenden wij het als Theather Tower. De mattinee voorstellingen op de zaterdag waren erg in trek evenals de “zoutjes” (snack) die je er kon kopen . Waande me dan ook terug in de tijd toen ik jaren daarna in dienst van Self Reliance post vatte op de begane grond van het Tower gebouw.

    • Dat is een leuk artikel, was het al tegen gekomen bij m’n onderzoek naar de diverse bioscopen. Jammer dat het verdwenen is.

  1. Pingback: De verdwenen bioscopen van Paramaribo: Theater Star | De Filmkijker

  2. Ah, mijn vaderland. Tof dat je naar Suriname bent geweest. Ik ben al vrij lang niet meer geweest. Wordt weer eens tijd.

    Naar Tower ben ik in de 90’s ook regelmatig geweest. Ook naar Star, trouwens. Als Surinamer zijn dat toch plekken die heel wat herinneringen naar boven brengen. Heb daar aardig wat kung-fu films gezien en volgens mij ook nog de film Waiting to Exhale. Memories, memories.

    • Ik heb je reactie helemaal gemist! Wilde deze keer dat ik er was toch ook daar iets aan deze serie doen, dus lekker een avond foto’s zitten zoeken en er een ochtend voor uitgetrokken om door het centrum te lopen. Die herinneringen kwamen inderdaad daar ook naar boven, ik sprak een parkeerwacht en die vertelde me hele verhalen en kon niet genoeg krijgen om naar de oude foto’s te kijken. Dan gaat zo’n plek, die ik zelf niet kende, toch wat meer leven.

  3. Ik lees met enige verbazing dat dit gebouw uit 1948 is. Het lijkt mij een perfect voorbeeld van de ‘Nieuwe Zakelijkheid’ die in Nederland en Vlaanderen bloeide in de jaren ’30. Een verwante stroming was het ‘Bauhaus’ in Duitsland. Ook in Indonesië staan veel gebouwen in deze stijl, bijvoorbeeld de Metropoolbioskoop in de wijk Menteng (Djakarta), gebouwd door de architect Liauw Goan Sing. In al deze landen staan zulke gebouwen op de Monumentenlijst. Hopelijk laten ook Suriname, en met name de stad Paramaribo, hun erfgoed niet verslonzen. Ik houd mijn hart vast als ik denk aan wat men mij vertelde toen ik er drie jaar geleden met vakantie was. De stad liep het risico afgevoerd te worden van de Werelderfgoedlijst omdat de overheid te weinig aan monumentenzorg deed. Om een lied uit Valerius’ Gedenckclanck te parafraseren: O Suriname, let op u saeck!

    • Nee, ik hoop ook niet dat dat gebeurt. Toch zie je wel heel veel oude gebouwen die helaas aan het vervallen zijn in het centrum en dat is erg jammer. Aangezien dit gebouw actief wordt gebruikt door een bedrijf zal deze er voorlopig nog wel mooi bij blijven staan verwacht ik.

Leave a Reply

Your email address will not be published.