The Red Turtle (2016) – Recensie

Recensie The Red Turtle

Stilte in een film kan krachtig zijn en is een belangrijke tool in de gereedschapskist van een filmmaker. Momenten van rust kunnen spanning opbouwen, maar zijn ook in staat om emotie uit te drukken. Het meest emotionele deel van bijvoorbeeld Wall E was het eerste gedeelte waarin niet gesproken werd. Hetzelfde was het geval in Up, ook gemaakt door Pixar. Ik schreef wel eens eerder dat ik deze studio, samen met Studio Ghibli voor getekende animatie zie als de absolute top. Studio’s die films maken die niet alleen kinderen raken, maar een diepgang bezitten die ook oudere kijkers aanspreekt. Helaas is de toekomst van Ghibli zeer onzeker. De oprichters zijn met pensioen (alhoewel er één tijdelijk terugkeert) en is het onzeker of er nog iets uit zal komen. Toch was ik blij om te horen dat The Red Turtle door hen zou worden uitgebracht, want het is een studio met een naam. Dat het een film die niet in Japan gemaakt is, is helemaal bijzonder.

Review the red turtle

De regisseur van deze film is de Nederlandse Michael Dudok de Wit, die in 2001 een Oscar won voor zijn short Father and Daughter (overigens ook een film waarin niet wordt gesproken). Naar aanleiding van deze film werd hij door Ghibli benaderd met de vraag of hij voor hen iets wilde maken en daar is The Red Turtle het resultaat van. In 80 minuten zet hij weer een indrukwekkende film neer die met beelden alleen (en geen dialogen) een prachtig verhaal neerzet over een schipbreukeling die moet overleven op een onbewoond eiland en waarvan z’n pogingen om weg te varen gedoemd lijken zijn om te mislukken. Wanneer hij een grote rode schildpad tegenkomt verandert zijn bestaan echter.

“een bijna sprookjesachtig gevoel…”


 The Red Turtle is visueel prachtig en heeft een bijna sprookjesachtig gevoel door wat er allemaal gebeurt. Kleine details brengen het eiland tot leven, zoals de krabbetjes op het strand die zorgen voor momenten van humor. Maar er is ook veel plek voor emotie, zoals een moment aan het begin van de film waar je je als kijker afvraagt of de man wel zal kunnen overleven als hij een ongelukkige val maakt. De strakke computer geanimeerde beelden hebben een unieke, opvallende look die me soms aan de stijl van Hergé deed denken. De enige taal die hier wordt gesproken is beeldtaal en de Wit bewijst dat dat net zo effectief kan zijn als woorden en zelf misschien wel meer kan overbrengen.

6 reacties op “The Red Turtle (2016) – Recensie

  1. Heb m een poosje terug in de bios gezien en daar maakte hij zeer veel indruk op me. Wat ook erg interessant was, is het feit dat een vriend en ik het niet eens konden worden over de interpretatie van The Red Turtle

    • Op het grote doek lijkt het me nog indrukwekkender. Ben wel benieuwd naar de interpretatie! Heb daar zelf niet heel erg over nagedacht moet ik toegeven.

    • Dat is een goede om op die lijst te hebben. Ben inmiddels ook begonnen aan mijn blindspot lijstje voor volgend jaar samen te stellen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.