Time Renegades (2016) – Recensie

Recensie Time Renegades

Eén van de films die ik vorig jaar in mijn top 100 favoriete films had staan was Frequency. Het concept, waarbij twee mensen die in verschillende tijdsperiodes een bepaalde band hebben en dat kunnen gebruiken om te communiceren is fascinerend. Het is niet de enige film die dat doet, denk bijvoorbeeld aand het Zuid-Koreaanse Il Mare (of de Amerikaanse remake The Lake House), maar ook het romantische Somewhere in Time. Time Renegades (ook uit Zuid Korea) is de nieuwste toevoeging aan het genre en wat mij betreft een erg fijne film. Oh ja, de film is ook nog eens geregisseerd door Kwak Jae-yong, die My Sassy Girl deed en ook in m’n top 100 voorkwam.

Review Time Renegades

De film opent tijdens oud en nieuw 2015, waarbij detective Gun-Woo (Lee Jin-Wook) met een heel team op het punt staat om een mysterieuze crimineel op te pakken. Tegelijkertijd ziet de kijker hoe op dezelfde plek in 1983 muziekleraar Ji-Hwan (Cho Jung-Seok) met z’n vriendin Yoon-Jung (Lim Soo-Jung) op hetzelfde plein oud en nieuw viert. Op beide tijdstippen gebeurt er echter iets waardoor beide mannen in het ziekenhuis belanden en er vanaf dat moment een link tussen de twee bestaat. De twee kunnen elkaars leven zien tijdens hun dromen en daardoor proberen ze samen een politiezaak op te lossen die zich tijdens 1983 afspeelde.

“geslaagde mix van drama, spanning en een vleugje romantiek…”


 Een “high concept” film dus die zeer goed gerealiseerd is. Door middel van mooie overgangen zie je bijvoorbeeld dezelfde locatie veranderen tussen de twee tijdsperiodes. Daarnaast wordt er door middel van kleurgebruik duidelijk naar welke periode je kijkt (een warmere oranje tint voor 1983 en een wat killer blauw voor 2015). Een film die sterk doet denken aan het eerder genoemde Frequency (ook hier moet een moordenaar gevonden worden), maar er z’n eigen twist aan toevoegt. Het is een geslaagde mix van drama, spanning en een vleugje romantiek en heeft genoeg onverwachte wendingen om je te laten raden welke kant het allemaal op zal gaan. Daarbij heb je nooit het gevoel dat er onlogische momenten zijn en het is leuk om te zien hoe de twee het verleden (en de toekomst) kunnen beïnvloeden.

Leave a Reply

Your email address will not be published.