Minions (2015)

Recensie Minions

Het is grappig om te zien hoe bepaalde karakters in entertainment zo populair worden dat ze eigenlijk meer geliefd zijn dan de hoofdkarakters. Dat was bijvoorbeeld het geval bij de Rabbits in de Rayman games. De grappige, maar ook zeer domme konijntjes kregen uiteindelijk hun eigen spellen en tv show. De minions zorgden in de Despicable Me films voor de komische noot en dat waren de momenten die vaak het leukste waren. Een spinoff met alleen deze grappige gele figuurtjes kon dus niet uitblijven (overigens net zoals een stortvloed aan merchandise van poppetjes tot “scheetpistolen”). Zijn deze karakters echter vermakelijk genoeg om een hele film mee te vullen?

Review Minions

De minions waren in de Despicable Me films de hulpjes van het criminele brein Gru, maar zoals deze film in de opening laat zien is dat niet altijd zo geweest. De onverstaanbare wezentjes bestonden al in de prehistorie en waren vanaf dat moment op zoek naar een slechterik die ze konden helpen. In een snelle montage zien we ze onder andere een dinosaurus, een farao, Dracula en Napoleon helpen, totdat ze moeten vluchten en met z’n allen in een ijskoude grot besluiten te leven. Dat is aanvankelijk prima, maar al snel slaat de verveling toe. Er wordt besloten om een expeditie uit te voeren om een nieuwe baas te vinden. Bob, Stuart en Kevin zijn degenen die de wereld in zullen trekken en wanneer ze Scarlet Overkill zien lijken ze hun nieuwe meester gevonden te hebben.

“verwatert dat wat ze juist zo leuk maakte…”


 
De kracht van de humor van de Minions in de vorige film lag vooral in het feit dat ze slechts gedoseerd in beeld kwamen, de stukjes geen verhaal hadden en vervolgens elke keer grappig waren. Als je met die verwachting Minions gaat kijken dan stelt de film teleur. Door de toevoeging van een verhaal en een aantal Minions namen te geven verwatert dat wat ze juist zo leuk maakte. Natuurlijk zijn er genoeg momenten om te lachen, maar die zijn er minder als verwacht. Scarlet Overkill moet het verhaal verder dragen, maar dat karakter is niet zo interessant als bijvoorbeeld Gru was. Persoonlijk zie ik de babbelende mannetjes liever als onderdeel van een volgende Despicable Me film dan in een (onvermijdelijk) tweede deel.

6 reacties op “Minions (2015)

  1. Mijn zoontje zingt mee en vind het taaltje heerlijk. Dit is duidelijk een film voor jonge kinderen en mannen die nooit opgegroeid zijn. Ik val ook binnen deze categorie. Lekker veel domme humor in een aantrekkelijke 3d wereld.

  2. In vergelijking met de Dispicable Me films is Minions nog meer op kinderen gericht, Scarlett is inderdaad geen leuke schurk maar de overdosis aan minions weet niet de gehele speelduur te vermaken.

  3. Ik zie de minions ook liever terug in nog een Despicable Me film dan een Minions film. Ze komen beter tot hun recht als sidekicks en Scarlet was helaas niet zo’n leuke slechterik.

Leave a Reply

Your email address will not be published.