Breakfast at Tiffany’s (1961)

Recensie Breakfast at Tiffany's

De afgelopen jaren heb ik, mede door het bekijken van de meeste films in de IMDB top 250, een grote inhaalslag gemaakt als het gaat om het zien van filmklassiekers. Natuurlijk waren er bij die filmklassiekers die ik zelf niet erg kon waarderen, maar waarvan ik wel begreep waarom ze zo geliefd zijn. Smaken verschillen nu eenmaal. Breakfast at Tiffany’s was een film die ik echter nog niet bekeken had. Natuurlijk kende ik de klassieke afbeelding van Audrey Hepburn met de sieraden en sigaret in een lange houder, maar ik had nog nooit iets van de film gezien en wist zelfs niet waar de film over ging. Nadat ik op een andere filmblog een soort van tribute aan de film zag vond ik het wel eens tijd worden om de film dan eindelijk eens te bekijken.

Review Breakfast at Tiffany's

Het verhaal draait om het personage Holly Golightly, een zeer modebewuste, altijd goed geklede vrouw (Audrey Hepburn) die graag in het middelpunt van de belangstelling staat en alleen interesse lijkt te hebben in rijke mannen die maar al te graag geld aan haar geven of mooie dingen voor haar kopen. Ze lijkt met haar charme iedereen aan te kunnen. Door een nieuwe buurman, Paul Varjak (George Peppard), leert de kijker haar beter kennen en de twee spenderen veel tijd samen. De vraag is waar dat uiteindelijk naar zal leiden.

Bespreking Breakfast at Tiffany's

Audrey Hepburn weet hier, mede door de outfits, een tijdloze rol neer te zetten en met haar charme overtuigt ze net zoals de mannen in de film ook de kijker. Je snapt waarom ze op haar manier leeft ook al is dat een oppervlakkige manier, want ze is een simpele ‘golddigger’. Het is niet te ontkennen dat het een iconische rol is. Als film echter is het in mijn boek verre van een klassieker. De film is nergens grappig (over de foute, stereotype rol van Mickey Rooney als Japanse buurman zal ik het niet eens hebben) en er gebeurt tot het laatste gedeelte van de film ook bijzonder weinig wat me wist te boeien. Daar wordt het allemaal iets dramatischer, maar door de lichte toon van de film wordt je daarin niet meegesleept. Voor velen een klassieker, voor mij alles behalve dat.

Leave a Reply

Your email address will not be published.