Rock the Bells (2006)

Review van de documentaire Rock the Bells Wu-Tang

Toen het eerste Wu-Tang Clan album uitkwam, betekende dit iets wat hip hop op dat moment nog nooit had gezien: Een hiphop sugergroep waarvan de leden allemaal hun eigen unieke stijl hadden. In vergelijking met andere muziek van die tijd was dat van hun zeer rauw. Het sloeg aan en de groep vergaarde al snel een grote schare fans, waarvan er velen de “W” met trots droegen. Het was met zo’n grote groep MC’s altijd moeilijk om ze allemaal bij elkaar te krijgen, helemaal toen elk van hen een solo carrière startte. Concert promotor Chang Weisberg wilde het onmogelijke doen: De hele groep op één podium krijgen tijdens het festival dat hij organiseerde: Rock the Bells. Dit is een jaarlijk hiphopfestival waar de grootste namen van de stroming optreden. Deze documentaire volgt hem op zijn reis om z’n droom realiteit te maken.

Review of the 2006 documentary Rock the Bells Wu-Tang

Alhoewel ik zelf nooit naar een groot aantal festivals geweest ben, verbaas ik me altijd wel hoe groot deze evenementen zijn, het aantal bezoekers is enorm en de organisatie ervan is zwaar werk. Rock the Bells laat duidelijk zien dat er heel wat bij komt kijken en dat het een stressvol leven kan zijn. Chang Weisberg moet de beveiliging bespreken met de politie, die erg bezorgd is over geweld door de muziek die wordt gedraaid en de mensen die daar op afkomen. Hij moet er daarnaast voor zorgen dat de juiste apparatuur aanwezig is en dat alle artiesten goed verzorgd worden en zich comfortabel voelen.

Review of the 2006 documentary Rock the Bells Wu-Tang

De documentaire toont niet alleen de voorbereiding, maar ook een aantal fantastische optredens, waaronder Supernatural (die in z’n freestyle alles verwerkt wat hij op dat moment ziet of in z’n handen krijgt), Dilated Peoples en Redman. Naarmate de dag vordert lijkt het er op dat de droom van Weisberg niet uit gaat komen wanneer erg veel apparatuur kapot gaat, de beveiliging het niet meer aan lijkt te kunnen en niet alle leden van de Wu-Tang aanwezig zijn. Ol’Dirty Bastard weigert bijvoorbeeld om uit z’n hotelkamer te komen. Rock the Bells is een erg boeiende blik in de wereld van een concertpromoter en een film die je moet hebben gezien als je een hip hop fan bent.

2 reacties op “Rock the Bells (2006)

Leave a Reply

Your email address will not be published.